Εορτάζοντες την 4ην του μηνός Φεβρουαρίου

Ο ΟΣΙΟΣ ΙΣΙΔΩΡΟΣ ο Πηλουσιώτης

Ο ΟΣΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ο Ομολογητής

Ο ΑΓΙΟΣ ΑΒΡΑΜΙΟΣ Ιερομάρτυρας επίσκοπος Άρβήλ της Περσίας

Ο ΟΣΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ επίσκοπος Είρηνουπόλεως

Ο ΟΣΙΟΣ ΙΑΣΙΜΟΣ ο Θαυματουργός

Ο ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΚΤΙΣΤΟΣ

Ο ΟΣΙΟΣ ΝΙΚΗΤΑΣ “ο εν τοις Πυθίοις”

Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΣΗΦ ο Χαλεπλής

Ο ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ο Κορίνθιος

ΟΙ ΟΣΙΟΙ ΑΒΡΑΑΜ ΚΑΙ ΚΟΠΡΙΣ

Αναλυτικά

Ο ΟΣΙΟΣ ΙΣΙΔΩΡΟΣ ο Πηλουσιώτης “Ιερατικής και ασκητικής πολιτείας κανών”, “της ημετέρας αυλής μούσαν”. Είναι χαρακτηρισμοί πού απέδωσε ο Μέγας Φώτιος στον όσιο Ισίδωρο, για την άριστη θεολογική του κατάρτιση, το φιλοσοφικό του νου, την ασκητική του εγκράτεια, την τόλμη και την άμεμπτη ιδιωτική του ζωή. ο όσιος γεννήθηκε στην Αίγυπτο, περίπου το 360, και πέθανε το 440. Έκανε μεγάλες και καλές σπουδές. Εργάστηκε στην αρχή σαν κατηχητής και δάσκαλος της Εκκλησίας Αλεξανδρείας. Μετά, όμως, αποσύρθηκε σ’ ένα μοναστήρι κοντά στο Πήλούσιο, γι’ αυτό ονομάστηκε και Πηλουσιώτης. Αργότερα, τον αξιώνει ο Θεός και γίνεται Ιερέας και, έπειτα, πανηγυρικά, ηγούμενος στο μοναστήρι του. Ή πολυμάθεια έδωσε στον Ισίδωρο τέτοιο κύρος και φήμη, ώστε να θεωρείται αυθεντία στις ερμηνείες δύσκολων αγιογραφικών χωρίων και στη λύση αποριών. “Αν ήθελε, έπαιρνε άνετα το αρχιερατικό αξίωμα. Αρνείται, όμως, προτιμώντας το μοναστήρι, με το σκεπτικό ότι θα πρόσφερε περισσότερα στην Εκκλησία με το λόγο και τα συγγράμματα του. Πράγματι, σώζονται σήμερα 2012 επιστολές του. Εκείνο, όμως, πού κάνει εντύπωση, είναι ή ιδέα του Ισίδωρου για τους μοναχούς και τα μοναστήρια. Πίστευε ότι τα μοναστήρια έπρεπε να είναι οπλισμένα με όλα τα εφόδια των θρησκευτικών και θεολογικών γνώσεων. και να είναι οι μεγάλοι προμαχώνες της πίστης, απ’ όπου θα βγαίνουν οι θερμότεροι και σοφότεροι άπολογηταί και συνήγοροι της.